آسیب به لیگا مانهای زانو( در کشتی گیران و ورزشکاران شایع می باشد) اغلب باعث ناراحتی و مشکلات جدی شده و ممکن است منجر به ناتوانی دائمی گردد. در حالیکه کشش و یا پارگی های ناقص بخوبی بهبود یافته( اگر چه مدت زمان بهبودی طولانی باشد) و عملکرد زانو حفظ می گردد. پارگی کامل یک لیگامان ممکن است منجر به شلی دائمی به همراه بی ثباتی او گردد. در سالهای اخیر جراحان به استفاده از روش های تهاجمی تر برای درمان پارگی های ماژور لیگامانهای زانو, تمایل بیشتری دارند و توصیه به انجام ترمیم و بازسازی لیگامانها بیشتر از گذشته صورت میگیرد.

پارگی لیگامانها داخلی

زانو اغلب حاوی مایع خون می باشد.
در اثر ضایعه ای ایجاد می شود که باعث ابداکسیون درشت نی روی ران شود.مفصل مبتلا به یک نیم دررفتگی می شود که بعد از دستکاری در جای خود قرار می گیرد،باید بدانیم ابداکسیون شدید ممکن نیست مگر همراه با پارگی کپسول و رباطهای متقاطع،البته احتمال پارگی مینیسک داخلی هم می رود ولی کمتر اتفاق می افتد. زانو اغلب به علت تجمع مایع خون آلود دچار تورم می شود.حساسترین نقطه ی مسیر لیگامان داخلی و معمولا انتهای فوقانی نزدیک اتصال آن به ران است.
درمان معمولا گچ گرفتن و باید 6 هفته پا را در گچ قرار داد و سپس بعد از باز کردن گچ سریعا به پا ورزش داد.نوع دیگر درمان نیز جراحی است.که البته بعد از آن نیز باید گچ گرفت.

پارگی لیگامانهای صلیبی

ممکن است لیگامانهای صلیبی به همراه لیگامانهای داخلی و یا خارجی پاره شود.

ممکن است یک یا هر دو لیگامان صلیبی به تنهائی پاره شود. پارگی لیگامانهای قدامی بوسیله یک نیرو که انتهای فوقانی تیبیا را  نسبت به فمور به جلو می راند و یا بوسیله هیپر اکستانسیون زانو ایجاد می شود. لیگامان خلفی بوسیله یک نیرو که انتهای فوقاتی تیبیا را به عقب میراند دچار پارگی میشود.

درمان پارگی لیگامان صلیبی قدامی

در  پارگی لیگامان صلیبی قدامی در حال حاضر تمایلی به بخیه کردن فوری پارگی وجود ندارد. این روش کارآمد  نبوده و در حفظ ثبات زانو موثر نیست

درمان پارگی لیگامان صلیبی خلفی

اگر چه پارگی های لیگامان صلیبی خلفی به جراحی ترمیمی به خوبی پاسخ می دهد اما ترمیم آنها تنها زمانی انجام میشود که ناتوانی زیادی وجود داشته باشد.

کندگی خار استخوان بزرگ ساق پا

به ندرت یک نیرو که ازطریق لیگامان صلیبی وارد میشود یک قطعه استخوان بزرگ ساق پا را  جدا میکند در حالیکه خود لیگامان سالم باقی می ماند

کشش لیگامان های داخلی و خارجی

یک نیرو که برای ایجاد پارگی کامل ناکافی می باشد  ممکن است منجر به ایجاد پارگی ناقص و یا کششی شود
لیگامان داخلی  یا خارجی ممکن است صدمه ببینید. زانو دردناک بوده و ممکن است متورم باشد.در معاینه در لمس بر روی لیگامان صدمه دیده تندرنس موضعی وجود دارد.ممکن است درون مفصل مایع جمع شود.همیشه در اولین معاینه نمی توان کشیدگی لیگامان داخلی را از پارگی منیسک داخلی افتراق داد.
در حقیقت ممکن است ایندو به طور همزمان وجود داشته باشند.. ممکن است آرتروسکوپی بویژه برای نشان دادن وضعیت منیسک مورد نیاز باشد. بدون آرتروسکوپی تشخیص بالینی زمانی روشن خواهد شد که زانو به فواصل متعدد در عرض چند هفته معاینه شود. بعد از یک کشیدگی معمولا در عرض 2 تا 3 هفته مایع جذب شده و حرکات کامل زانو باز میگردد.اگر تجمع مایع و محدودیت دردناک اکستانسیون بیش از از سه هفته باقی بماند.. باید تشخیص کشیدگی لیگامان را کنار گذاشت و پارگی یک منیسک را در نظر گرفت.اگر قبلا آرتروسکوپی انجام نشده باشد در این مرحله باید انجام شود.
Share →