post_image

تریا مسینولون(Triamcinolone)

تریا مسینولون دارویی  است که در گروه کورتون ها طبقه  بندی  می شود. تریا مسینولون استفاده های مختلفی دارد. وقتی داخل مفصل  تزریق  می شود، باعث کاهش التهاب درد و خشکی مفاصل در روماتیسم مفصلی می شود.

در مصرف موضعی بر روی پوست باعث بهبود اگزما و تریا مسینولون می شود. اگر تریا مسینولون را با دوز پایین و برای مدت کوتاهی  مصرف  کنیم، عارضه جانبی آن خفیف است. در مصرف دوزهای بالا و مدت طولانی عوارض بسیار زیادی به وجود خواهدآمد.

  • شکل دارویی

آمپول،کرم، پماد، ژل، خمیردهانی.

  • تعداد دفعات و زمان مصرف 

تزریقی، یک بار و در صورت نیاز به فواصل 4 هفته ای  می توان دوز را تکرار کرد. موضعی 4 بار  در روز.

  • مقدار مصرف در بزرگسالان

تزریقی80- 40 میلی گرم، موضعی1/0 درصد چهار بار روزانه.

  • شروع اثر 

تزریقی 48-24ساعت، موضعی: ناشناخته.مدت اثر:تزریقی:6-1هفته موضعی:ناشناخته

  • مصرف طولانی مدت 

فرم تزریقی دارو باعث زخم معده، شکنندگی استخوان ها و ضعف عضلانی می شود. مصرف طولانی مدت فرم موضعی  دارو باعث نازکی پوست می شود و آن را مستعد به ابتلا انواع عفونت ها می کند.

  • توصیه های ضروری 

* فرم تزریقی را فقط به  صورت داخل عضله و مفاصل مصرف کنید و تزریق داخل رگی ان مجاز نمی باشد.

* پماد یا کرم  را حداکثر 3 تا 5 روز مصرف نمائید.

  • تداخل دارویی 

در مصرف همزمان قرص  های قلبی و تریامسینولون مسمومیت دارویی به وجود می آید. مسکن ها در مصرف همزمان با تریامسینولون باعث افزایش بروز زخم معده یا روده می شود.

پیروکسیکام(Piroxicam)

پیروکسیکام در سال 1980 میلادی(1359 خورشیدی) به بازار دارویی جهان ارائه و در فهرست داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی قرار گرفت. اثرات دارو مانند سایر داروهای این گروه، عبارتند از کاهش درد، خشکی و التهاب مفصل است.

پیروکسیکام ساعت ها در جریان خون باقی  می ماند و مصرف یکبار  در روز برای ایجاد اثرات مفید آن کافی است. همچنین برای درد و التهاب ناشی  از استئوآرتریت، روماتیسم مفصلی، حمله حاد نقرس و  اسپوئدیلت آنکلیوزان مصرف می شود. پیروکسیکام در استئوآرتریت، می تواند علامت بیماری(درد و التهاب) را کاهش  دهد ولی باعث درمان خود بیماری نمی شود.

گاهی پیروکسیکام را ترکیب با داروهای آهسته رهش در بیماری روماتیسم مفصلی جهت کاهش درد و التهاب همزمان تجویز  می کنند. این دارو همچنین برای کاهش درد ناشی از صدمات ورزشی ، التهاب رباط ها و کپسول  مفصلی و به دنبال جراحی  های  کوچک به کار  می برند.

پیروکسیکام کمتر  از آسپرین باعث  زخم معده می شود. بنابراین در افرادی که ناراحتی گوارشی دارند قابل مصرف  است.

  • شکل دارویی

کپسول، شیاف و ژل، سایر اشکال دارویی مانند قرص و قرص حل  شدنی  در بازار  دارویی ایران موجود نیست.

  • تعداد دفعات و زمان مصرف 

3-1 بار روزانه همراه  با غذا و مقدار کافی آب.

  • مقدار مصرف  در بزرگسالان

40-10 میلی گرم روزانه. شروع اثر: درد بعد از 4-3 ساعت کاهش  می یابد، در موارد التهاب مفاصل اثر ضد التهابی آن بعد از 4-2 هفته ظاهر می شود. در نقرس بعد از 5-4 روز به وجود می آید. مدت اثر: تا 2 روز گاهی اوقات 7 تا 10 روز پس  از قطع دارو اثرات درمانی اش باقی  میماند.

  • مصرف طولانی مدت 

میتواند باعث خونریزی معده و روده شود. کنترل  و پایش: انجام آزمایش خون و تست های کبدی دوره ای ضروری است.

  • توصیه های ضروری 

* به منظور جلوگیری از ایجاد عوارض گوارشی بهتر  است دارو را همـراه غذا و مایعات مصرف کنید.

* شکل آمپول دارو نباید داخل رگی تزریق شود، جهت جلوگیری از  آسیب های بافتی بهتر است از راه عضلانی و آن هم به  صورت عمقی تزریق انجام شود.

* به علت خطر بروز فلج،آمپول دارو در مفاصل را نباید در کودکان زیر 15 سال تزریق نمود.

* نشانه های بهبود و مؤثر بودن دارو در مفاصل عبارتند از کاهش  درددر حرکت و استراحت، کاهش درد شبانه، بهبود خشکی و تورم مفاصل و افزایش دامنه حرکت در تمام مفاصل.

  • نحوه دفع دارو

از راه ادرار دفع می گردد.

  • تداخل دارویی 

مهم ترین آن داروها عبارتند از:

* سایر ضد التهاب  های غیراستروئیدی، کورتون ها و ضد انعقاد های خوراکی که همزمان با مصرف پیروکسیکام باعث افزایش خطر خونریزی و زخم گوارش  می شود.

* لیتیوم داروی اعصاب، دیگوکسین(داروی قلبی) و متوتروکسات( داروی ضد سرطان) پیروکسیکام میتواند میزان این داروها را  در خون افزایش  میدهد و باعث بروز عوارض  خطرناکی شود.

* داروهای ضد  فشارخون و مُدرها: اثرات درمانی شان با پیروکسیکام کاهش می یابد و فشارخون بالا می رود،سیپروفلوکساسین، نورفلوکساسین و افلوکساسین(آنتی بیوتیک ها): مصرف همزمان با پیروکسیکام باعث افزایش خطر تشنج می شود.

  • اطلاعات بیشتر....

جهت کسب اطلاعات بیشتر در رابطه با هر کدام از مقاله های زیر بر روی آن ها کلیک کرده ومقاله موردنظر را مطالعه کنید.

   ناپروکسین (Naproxen)

                                      اثرات دارویی باکلوفن و سلکوکسیب

                                                                                   استامینوفن (Acetaminophen)

منبع:برگرفته از کتاب دردهای مفصلی

Tagged with:  
Share →