مفصل زانو در مرحله اول توسط گرافي ساده راديولوژي بررسي مي شود البته امروزه موارد پاتولوژيك بيشتر با ام آر آي بررسي مي شود ولي هنوز سي تي اسكن انديكاسيونهاي خاص خود را دارد.

post_image

 سي تي اسكن استخوان

1- بررسي شكستگي زانو

2- بررسي توده استخواني در ناحيه زانو نظير استو ئيد استئوما

3-بررسي كيست هاوعفونت هاي  مفصلي واستخواني

4-بررسي ماهيت توده نرم ناحيه ومشكلا ت عروقي

5-بررس پاسخ به درمان توده ها وشكستگي

6-جهت اندازه گيري زاويه آنته ورشن

7- بررسي درفتگي مفصل پاتلو فمورال

8-درد در مفصل زانو در مواقعي كه نمي توان ام آر آي گرفت

9-در مواقع انجام بيوپسي جهت راهنماي جراح

در آزمون سي تي اسكن زانو بيمار به صورت سوپاين روي تخت دراز مي كشد وبا پا به داخل گنتري هدايت مي شود در اغلب موارد پاها در كنار هم به وسيله باند مخصوص بسته مي شود تا حركت نكند آزمون به صورت توپوگرام رخ هر دو زانو جهت مقايسه در وضعيت سوپاين  انجام مي گيرد

محدوده تو پوگرام از بالاي استخوان پتلا تاپايين توبروزيته تيبيا مي باشد در صورتي كه ضايعه در خارج اين محدوده باشد اسكن تا ضايعه مورد نظر ادامه مي يابد در مارد ضايعه شناخته شده سي تي اسكن يك طرفه انجام مي گيرد ولي اغلب تهيه تصاوير هر دو زانو لازم است آزمون به صورت آگزيا انجام مي گيرد ولي باز سازي كرونال ،ساژيتال و سه بعدي بسيار كمك كننده است

در اسكنرهاي اسپيرال كه امروزه بيشتر استفاده مي شود كوليماسيون به صورت 5 ميلي متر و ميزان پيچ 1/1تا 1/5/1ودر بازسازس مقاطع 1-3 ميلي متر توصيه مي شودو بهتراست  از پرتكل مخصوص دستگاه استفاده شود

اسکن استخوانی که به آن اسکن رادیوایزوتوپ Radioisotope scan، اسکن رادیونوکلاید Radionuclide scan یا سنتی گرام Scintigram هم میگویند نوعی روش تصویر برداری است که میتواند کمک فراوانی به تشخیص بسیاری از مشکلات استخوان ها بخصوص عفونت های استخوانی و تومورهای استخوانی بکند.

اسکن رادیوایزوتوپ

در این روش تصویربرداری مقادیری از یک ماده رادیواکتیو به بیمار تزریق میشود. نوع ماده رادیواکتیو استفاده شده متنوع است و انتخاب آن بسته به اینست که پزشک معالج در صدد تشخیص چه نوع ضایعه ای میباشد. از اسکن رادیوایزوتوپ در قسمت های مختلف پزشکی مانند تشخیص بیماری های استخوان، غدد داخلی، بیماری های قلبی، بیماری های ریوی و ... استفاده میشود.

برای انجام اسکن رادیوایزوتوپ ابتدا مقادیر اندکی از ماده رادیواکتیو به بدن بیمار تزریق میشود. بعد از تزریق وریدی ماده رادیواکتیو به بدن این ماده در جریان خون پخش شده و در تمام بدن انتشار میابد و هر بافتی مقداری از آن را جذب میکند. بافت هایی که دچار بیماری های خاصی هستند مقدار بیشتری از ماده رادیواکتیو را جذب میکنند بطور مثال برای تشخیص تومورهای استخوانی از عنصر رادیواکتیو تکنیسیم استفاده میشود.

تکنیسیم رادیواکتیو در استخوانی که سلول های تومورال داشته باشد بیشتر جذب میشود. و یا در عفونت ها استخوان، ماده رادیواکتیو بیشتری در بافت عفونی جمع میشود. در نکروز آوازکولر سر استخوان ران میزان جذب ماده رادیواکتیو در سر استخوان ران ممکن است بیش از حد و یا کمتر از حد باشد. پزشک معالج از روی میزان جذب ماده رادیواکتیو در بافت مورد نظر متوجه میشود که آیا آن بافت بیمار است یا خیر. ولی به چه طریق میزان تجمع ماده رادیواکتیو در هر بافت مشخص میشود.

منبع:ایران ارتوپد,پیک سلامت

Share →