post_image

شکستگی لگن یک شکستگی جدی در افراد مسن می باشد. بیشتر شکستگی های لگن در افراد بزرگ تر از 65 سال رخ می دهد و خطرات آن بعد از سن 80 سالگی بیشتر می گردد.

علائم شکستگی لگن

ناتوانی در راه رفتن و ایستادن با وجود ظاهر سالم اندام های تحتانی، درد در نواحی پشت، کشاله ران یا لگن که با حرکت افزایش می یابد، پارگی مثانه، وجود خون در ادرار، درد یا ناتوانی در تخلیه ادرار، خونریزی داخلی و شوک از نشانه های این شکستگی است.

بهترین راه برای شناسایی شکستگی لگن این است که دو طرف لگن را به آرامی به سمت پایین و داخل فشار دهید. لگن شکسته با این کار دردناک خواهد شد.

درمان شکستگی لگن

1- جراحی

نوع جراحی بستگی به محل شکستگی استخوان، شدت شکستگی و سن فرد دارد. روش های مختلف جراحی که بنابر وضعیت لگن توسط جراح لگن انتخاب می شود عبارتند از:

- ترمیم با فلز سخت: جراح ممکن است پیچ فلزی را وارد استخوان کند تا استخوان های شکسته را به هم پیچ دهد و تا وقتی استخوان جوش نخورده است، آن پیچ درون بدن باقی می ماند.

برخی موارد، پیچ فلزی به یک صفحه فلزی متصل می شود و در طول استخوان ران حرکت می کند.

در روش دیگر از یک میله در قسمت مغز استخوان ران استفاده می شود. در این روش، پیچ از قسمت بالای میله از طریق گردن استخوان ران عبور می کند و وارد بخش توپی مفصل ران می شود.

- جایگزینی جزئی مفصل ران: اگر انتهای استخوان شکسته به درستی قرار نگیرد و تخریب شده باشد، پزشک ممکن است سر و گردن استخون ران را بردارد و به جای آنها، پروتز فلزی قرار دهد.

- جایگزینی کلی مفصل ران: جایگزینی قسمت بالای استخوان ران در استخوان لگن خاصره با مواد مصنوعی را پروتز می نامند.

اگر آرتریت و یا صدمه قبلی، مفصل ران را تخریب کرده باشد، جایگزینی کامل مفصل ران ممکن است روش خوبی باشد.

اگر در طی شکستگی، ذخیره خونی در بخش توپی استخوان مفصل ران تخریب شده باشد، بهبودی استخوان کمتر می شود.

این اتفاق معمولا در افراد مسنی که گردن استخوان ران در آنها دچار شکستگی گردیده است، رخ می دهد؛ بنابراین پزشک ممکن است تعویض کلی و یا جزئی مفصل ران را توصیه کند.

2- توانبخشی

یک روز بعد از جراحی، توانبخشی شروع می شود.

فیزیوتراپی بر اساس ورزش های قدرتی انجام می گیرد.

همچنین شما باید با یک درمانگر حرفه ای کار کنید تا روش های مستقل بودن را در زندگی یاد بگیرید و دیگر نیازی به کمک افراد در دستشویی رفتن، حمام کردن، لباس پوشیدن و غذا درست کردن نداشته نباشید.

اگر استفاده از واکر و یا ویلچر لازم باشد، درمانگر توصیه به خرید آنها می کند.

3- دارو

داروهای افزایش دهنده تراکم استخوان به نام بیس فسفونات ممکن است خطر شکستگی مجدد لگن را کاهش دهد.

بیشتر این داروها به صورت خوراکی مصرف می شوند، این داروها دارای عوارضی هستند از قبیل: تهوع، درد شکم و التهاب مری.

اگر شما دارای این عوارض گشتید، نوع تزریقی این داروها را انتخاب کنید.

مصرف طولانی مدت این داروها ممکن است موجب ترک خوردن بالای استخوان ران گردد، اما این ترک ها به طور کامل باعث شکستگی استخوان نمی شوند.

منبع:تبیان.مجله سلامت

Share →