علائم تاندونیت کلسیفیک چیست

   1901 1
رسوب کلسیم در محل در بالای سر استخوان بازو

در حین رسوب کلسیم در شانه دردی در ناحیه شانه وجود ندارد و یا درد خفیف است و درد زمانی شروع میشود که بدن شروع به بازجذب آن میکند. درد شانه در این بیماران موجب میشود بیمار شانه خود را کمتر حرکت دهد. این درد در حرکات شانه مثل بالا بردن دست به بالای سر بیشتر میشود. درد ممکن است آنقدر شدید شده که مانع خوابیدن فرد شود.
تشخیص این بیماری معمولا با رادیوگرافی ساده از شانه است که رسوب کلسیم بصورت لکه های سفیدی در بالای سر استخوان بازو دیده میشود.

درمان تاندونیت کلسیفیک چیست

درمان بیماری در ابتدا با استفاده از اقدامات غیر جراحی مانند کاهش فعالیت های بدنی و دادن استراحت به شانه بصورت محدود کردن حرکات آن است. استفاده از داروهای ضد التهابی مانند پیروکسیکام و یا بروفن در این زمان میتواند موجب کاهش درد شود. اقدام دیگری که ممکن است به توسط پزشک انجام شده و درد بیمار را کاهش دهد خروج کلسیم است.

پزشک ارتوپد از طریق سوزن مقداری سرم را به درون محل تجمع املاح کلسیم تزریق کرده و سپس سعی میکند آنها را از طریق همان سوزن بیرون بکشد. فیزیوتراپی بصورت استفاده از گرما یا سرما، اولتراسوند، شوک ویو تراپی Shock wave therapy هم ممکن است درد بیمار را کاهش دهند. اولتراسوند، شوک ویو تراپی ممکن است بتوانند با تبدیل کردن کلسیم رسوب کرده به تکه های بسیار ریز موجب شوند تا بدن بتواند آنها را بهتر جذب کند.

1901 3

1901 2

       خروج کلسیم رسوب کرده با سوزن                  خروج کلسیم رسوب کرده با آرتروسکوپ

در صورتی که اقدامات ذکر شده نتواند درد بیمار را کاهش دهد اقدام به عمل جراحی میشود. در این جراحی که معمولا با کمک آرتروسکوپ صورت میگیرد کلسیم رسوب کرده در تاندون خارج میشود.

علایم

در تاندونیت کلسیفیه، طیف بیماران ازنظر احساس درد و شدت آن متفاوت هستند. برخی با وجود رسوبات کلسیم که ازطریق تصویر رادیولوژی نیز تایید شده‌است، شکایتی از درد ندارند. گاهی درد خفیف بوده و به تدریج افزایش می‌یابد. در بیمارانی که سرعت و میزان رسوب زیاد است، درد بیمار نیز تشدید شده، به طوری که حتی ثابت کردن اندام درگیر نیز باعث تسکین درد نمی‌گردد. در این بیماران، درد به قدری شدید است که مانع خواب آنها می‌شود.

حساسیت در لمس، محدودیت دامنه حرکات مفصل و خشکی مفصل و دردناک بودن ناحیه به هنگام اعمال حرکتی اندام درگیر، از علایم دیگر تاندونیت کلسیفیه‌است. گاهی درد به نقاط دورتری انتشار می‌یابد که ممکن است با اختلالات یا بیماری‌های دیگر اشتباه گردد.

تشخیص

تاندونیت کلسیفیه ازطریق رادیولوژی (X-Ray) قطعیت می‌یابد. در این موارد، در ناحیه درگیر (مثلا در سر استخوان بازو به هنگام کلسیفیکاسیون شانه)، نقاط پراکنده سفیدرنگ یا بافت سفید هلالی شکل را می‌توان مشاهده کرد. با درخواست تصاویر رادیولوژی در زمان‌های متفاوت، تغییر یا میزان برداشت رسوبات املاح کلسیمی مشخص می‌گردد.

درمان

به طورکلی، درمان در کلسیفیکاسیون تاندونی می‌تواند درارتباط با موارد زیر باشد:

  • سرما درمانی (مثلا استفاده از کیسه یخ) که در موارد حاد به کار می‌رود. در این مرحله نباید از گرما استفاده شود، چون درد بیمار و میزان رسوبات کلسیمی افزایش می‌یابد.
  • بی حرکتی و استراحت اندام به هنگام درد شدید (مثلا استفاده از اسلینگ مناسب). در مرحله حاد، تمرین درمانی کاربرد ندارد (به علت احتمال افزایش رسوب).
  • فیزیوتراپی (در مرحله مزمن)
  • درمان‌های طبی که عبارتنداز:
    • استفاده از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی
    • تزریق کورتیزون جهت کاهش درد
    • تخلیه رسوبات کلسیمی با سوزن
  • انجام جراحی درصورت عدم موفقیت در درمان با روش‌های فوق. جراحی می‌تواند ازطریق آرتروسکوپ یا عمل باز صورت گیرد.

منابع: ویکی پدیا، ایران ارتوپد

Share →