post_image

در اثر  آسیب مثل پیچ خوردن مچ پا یا آسیب زانو التهاب بوجود می آید. التهاب منجر به درد و ورم  می شود. جریان خون به محل زیاد می شود نهایتا التهاب در صورت عدم کنترل مناسب باعث آسیب سلولی می شود. ورم در صورت باقی ماندن باعث رسوب پروتئین شده که درمان ورم را سخت تر می کند بنابر این باید  التهاب را کنترل کنیم.

در طب فیزیکی اقداماتی که برای درمان آسیب زانو انجام می دهیم شامل موارد زیر است.

بی حرکتی

عضو مبتلا را در دوره التهاب حاد بی حرکت می  کنیم. باید این زمان حداقل زمان مورد نیاز باشد. و هرچه زودتر وقتی التهاب کاهش یافت حرکت را شروع کنیم.

استراحت

استراحت سبب کاهش التهاب، تورم و درد می شود. عضو مبتلا استراحت می دهیم اما سعی می کنیم بقیه بدن حرکت داشه باشد زیرا خود بی حرکتی باعث ایجاد عوارض می شود

یخ درمانی

سبب کاهش تورم می گردد و در آسیب حاد کاربرد دارد اما  بعد از 48-72 ساعت که از مرحله حاد التهاب گذشت از گرما استفاده می کنیم یخ را خورد کرده درون کیسه می ریزیم کیسه حاوی یخ را در حوله قرار دهید و حوله را روی محل می گزاریم.یخ درمانی  ۲۰ دقیقه وچندبار در روز صورت گیرد.یخ نباید روی عصب قرار گیرد و در صورت افزایش درد یا ایجاد بی حسی و گزگز بلافاصله آنرا قطع کرد. می توان از ماساژ یخ به مدت 5 دقیقه استفاده کرد

فشار موضعی به زانو توسط بانداژ محل

بانداژ سبب کاهش تورم و تسریع بهبودی می شود. در حالت حاد باند کشی باید هر دو ساعت باز شده و با دو سوم تا سه چهارم کشش باند مجددا بسته شود. در صورت ایجاد درد، بدتر شدن درد یا گزگز باید باز شده و شل تر بسته شود

بالا نگه داشتن عضو

با کاهش جریان خوم و افزایش خروج مواد التهابی و مایع  سبب کاهش تورم و التهاب می گردد.

استفاده از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مثل بروفن(ادویل،ژلوفن)، ناپروکسن، ملوکسیکام(موبیک)، ایندومتاسین:

این داروها در مقادیر کمتر سبب کاهش درد می شوند.  در مقادیر بالاتر سبب کاهش التهاب هم می شوند.  این داروها نباید در صورت وجود سابقه خونریزی معده استفاده شوند. این داروها در صورت وجود مشکل گوارشی قلبی، بیماریهای خونریزی دهنده و کاهش پلاکت نیز باید با نظر پزشک مصرف شوند.

منبع:دکتر رئیسی و دکتر احدی

Share →