post_image

سالمندي مرحله اي از زندگي است كه به ناچار همه ما روزي با آن روبرو خواهيم شد كه با افزايش سن اغلب اعمال مكانيكي و فيزيولوژيكي بدن كاهش يافته و كارايي قلب، عضلات و ريه ها بتدريج كاهش مي يابد و پيري زودرس با بي حركتي و كاهش فعاليت تسريع مي شود.

ورزش دارويي است كه انسانها را فعال و زنده نگه مي دارد اما لازم است قبل از انجام ورزش به ويژه سالمندان از سالم بودن قلب و عروق آگاهي كامل داشته باشد.

از بهترين ورزش هاي رايج در زمان سالمندي، پياده روي و بويژه قدم زدن داخل آب يا آب درماني مي باشد.

يكي از مفاصلي كه در دوره سالمندي نسبت به ديگر قسمتهاي بدن دچار آسيب بيشتري مي شود، مفصل زانو است كه اين مساله به علت تحمل وزن زياد بدن مي باشد كه در ابتدا فرد دچار درد، ورم، محدوديت حركت مفصل و نهايتا بي ثباتي مفصل مي شود و همچنين از عدم استحكام زانو در حين راه رفتن شكايت دارد.

با افزايش سن و كاهش فعاليت ابتدا ماهيچه ها يا عضلات دچار كاهش قدرت مي شوند كه در اين حالت فشار بيشتري روي سطوح مفاصل در حين تحمل وزن و حركت وارد مي آيد و اين فشارها ابتدا غضروف هاي مفصلي را دچار آسيب مي نمايد و پس از آن بر روي بافتهاي استخواني اعمال فشار مي كند كه با از بين رفتن غضروف هاي مفصلي درد بيمار افزايش يافته و توانايي هاي وي در فعاليت روزانه كاهش مي يابد كه در اين مرحله فرد دچار آرتروز يا ساييدگي مفصل شده است.

بيمار با مصرف داورهاي مختلف بويژه مسكن سعي در كاهش درد خود دارد كه به اصطلاح درمان علامتي مي نمايد، بدون اينكه به علت عارضه و يا كاهش فعاليت و ضعف عضلات توجهي نمايد كه به اين ترتيب با ادامه اين روند مفصل زانو دچار تخريب و تغيير شكل شده و محدوديت حركتي مي شود كه امروزه راهي جز تعويض زانو باقي نمي ماند.

البته اين ذهنيت در بيماران مبتلا به ساييدگي مفصل وجود دارد كه ساييدگي درمان خاصي ندارد در حالي كه باور نادرستي است چرا كه امروزه با رعايت يك سري اصول در ارتباط با فعاليت روزانه و انجام تمرينات درماني در منزل و همچنين فيزيوتراپي با تجهيزات و دستگاههاي مختلف مي توان از پيشرفت بيماري جلوگيري كرده و بيماري را تا حدي كنترل نمود.

درمان خشكي مفصل و محدوديت حركتي با استفاده از روان سازي حركت مفصل به صورت غير فعال توسط فيزيوتراپ و دستگاه فيزيوتراپي براي افزايش دامنه حركتي و آزادسازي حركت مفصل و همچنين انجام تمرينات به صورت فعال توسط بيمار يا توسط فيزيوتراپ به منظور افزايش دامنه حركت مفصل از ديگر اهداف فيزيوتراپي براي اين بيماران مي باشد.

تمرينات ايزومتريك شامل انجام حركت بالا آوردن كل اندام در حالت خوابيده، فشار دادن پاشنه و كف پا به ديوار در حالت نشسته يا خوابيده به طوري كه زانو مقداري خم باشد را براي اين بيماران مفيد دانست و گفت: همچنين بيمار در تمرين ديگري مي تواند در حالت نشسته و حالتي كه زانو مقداري خم است، فقط پاشنه پا را به سطح زمين فشار دهد.

همچنين بيمار با تمرين ميني اسكوات در حالت ايستاده و تكيه به ديوار تا حد ممكن به سمت نشستن به روي صندلي حركت مي نمايد و به حالت اول بر مي گردد.

نيروي فشار در اين تمرينات بر روي مفصل كمتر است، اين گونه انجام دادن تمرينات براي سالمندان كاربردي تر و راحت تر مي باشد، نيروي تخريبي و هل دهنده بر روي استخوانها كاهش پيدا مي كند، در اين تمرينات، حركت همزمان در چند مفصل شامل زانو، مچ پا و لگن را با هم داريم، انقباض گروههاي مختلف عضلاني داريم و در نهايت حس عمقي كه در سالمندان كاهش پيدا كرده با اين نوع تمرين كردن بهتر تحريك مي شود.

منبع:خبرگزاری دانشجویان.آفتاب

Share →