post_image

بیماران مبتلا به تنگی کانال نخاع ، مدتی پس از ایستادن یا راه رفتن دچار درد شدید و افزایش یابنده در ناحیه باسن ، ران و عضلات ساق پا در یک طرف یا دو طرف می شوند. تنگی کانال نخاع می تواند منتشر باشد یعنی کل ستون مهره‌های کمری را مبتلا کند یا موضعی باشد و یا در یک ناحیه از ستون فقرات باشد . شایع ترین محل تنگی کانال نخاع ، ناحیه کمری و سپس گردنی است.

تنگی کانال نخاع بر حسب محل ایجاد به سه دسته تقسیم می‌شود 1- نوع مرکزی یعنی تنگی در قسمت مرکزی یا وسط کانال نخاع ایجاد می شود 2- نه کناری یعنی در قسبت جانبی مهره ( Lateral recerres ) تنگي وجود دارد3- تنگی سوراخ بین مهره‌ای ( Foraminal ) یعنی سوراخ بین مهره ای تنگ می‌شود .

علائم تنگی کانال نخاع

تنگی کانال نخاع به طور اهسته و مرموز پیدا می‌شود و علایم به تدریج ، با ترومای خفیف و فعالیتهای سنگین بدتر می شوند. همیشه شدت علائم بالینی با شدت تنگی کانال نخاعی در رادیو گرافی ها رابطه مستقیم ندارد . یعنی در بعضی موارد علایم رادیوگرافی شدید است اما بیمار علایم بالینی کمی دارد یا بدون علامت است. و برعکس گاهی علائم رادیولوژیکی شدید نیست اما این بار علائم بالینی شدیدی دارد.

اکثر بیماران درد ناحیه ی کمری دارند که از نوع مکانیکی است یعنی با فعالیت بدتر و با استراحت بهتر می شود. در اکثر موارد درد به کمر ، با سن و پشت ران است و گاهی به زیر زانوو ساق پا تیر می کشدکه اصطلاحا به آن درد رادیکولر گفته مي‌شود .

حدود 3/1 بیماران از درد پشت ساق پاها ( درد رادیکولر ) شکایت می کنند که با راه رفتن تشدید می‌شود . در بیماران مبتلا به تنگی کانال نخاعی  نشستن معمولاً موجب ایجاد درد نمی‌شود . اما راه رفتن و ایستادن موجب ایجاد ناراحتی برای بیمار می‌شود . مخصوصاً هنگامی که موجب تنگی کانال نخاع می‌شود به تدریج دچار لنگش می شود و مجبوراست پس از طی مسافتی بنشیند و استراحت کند زیرا ایستادن هم موجب ناراحتی در این بیماران می‌شود به این حالت لنگیدن متناوب ( Glaudication ) نوروژنیک گفته می‌شود .

درمان تنگی کانال نخاع

نوع درمان بیماری تنگی کانال نخاع بر اساس شدت علایم و اقدامات تشخیصی انجام شده، توسط متخصص جراح تنگی کانال کمری  تجویز می شود. درمان تنگی کانال نخاع مانند درمان دیسک کمری است شامل استراحت، کاهش سطح فعالیت ،داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی . علاوه بر موارد فوق جهت کاهش حرکت ستون فقرات ناحیه کمری و ایجاد فلکسیون خفیف کمربند یا بریس فنر دار کمری نیز توصيه مي‌شود .

در بیمارانی که انجام عمل جراحی تنگی کانال نخاع  برای آن‌ها مقدور نیست تزریق کورتون اپی دورال استفاده می‌شود. علاوه بر استفاده از دارو از تقویت عضلات شکم جهت کاهش لوردوز کمری ودر نتیجه کاهش علایم بیماری استفاده می‌شود . بنابراین در فیزیوتراپی تنگی کانال نخاع ورز شهای فلکسیون کمری توصیه می‌شود .

تغییر شیوه زندگی نیز در درمان تنگی کانال نخاع  مؤثر است . مثلاً توصیه می‌شود که فرد به جای راه رفتن از دوچرخه یا سه چرخه استفاده کند یا در منزل از وسیله‌ای که باشد یک چرخ‌های خرید فروشگاهی استفاده نماید .

برای آشنایی با راههای درمان تنگی کانال نخاع  بر روی لینک کلیک کنید

منبع:ایران ارتوپد.پرشین وی

Tagged with:  
Share →