post_image

رباط‌ها ريسمانهای محکمی از بافتها هستند که مفصلها را در کنار هم نگه داشته و آنها را به استخوان‌های مجاور متصل می‌سازند.چهار نوع رباط در زانو داريم:

  • رباط جانبی ميانی (MCL)
  • رباط جانبی کناری (LCL)
  • رباط ضربدری جلوئی (ACL)
  • رباط ضربدری پشتی (PCL)

علايم آسیب دیدگی رباط زانو

صدمه به MCL باعث شکننده شدن لبه داخلی زانو شده و در بعضی موارد نيز ممکن است منجر به تورم شود. پاره‌گی جزئی يا کلی نيز باعث تورم و درد شديد خواهد شد.
صدمه به LCL درد و شکننده شدن را در سطح خارجی زانو به همراه دارد و ممکن است باعث تورم نيز بشود.

درمان آسیب دیدگی رباط زانو

اين درمان معمولاً شامل فيزيوتراپی و يک سری تمرينهای مخصوص می‌باشد. گاهی اوقات نيز يکی سری روشهای درمانی خيلی راحت‌تر تجويز می‌گردد. اگر MCL تنها رباطی است که دچار آسيب‌ديدگی شده، معمولاً نيازی به عمل جراحی نيست. اما اگر ساير رباط‌های شما نيز آسيب ديده‌اند ممکن است مداوای شما نيازمند عمل جراحی باشد. هر چه شما فعالتر و جوانتر باشيد، شانس شما برای موفقيت‌آميز بودن عمل جراحی بعد از آسيب‌ديدگی رباط بيشتر است. ممکن است شما قادر باشيد که همان روز بعد از عمل زانو به خانه باز گرديد اما شاید مجبور شوید به مدت يک هفته يا بيشتر از عصای زير بغل استفاده کنيد اما ورزشکاران معمولاً 9ماه بعد از عمل جراحی به فرم ورزشی خود باز می‌گردند.

پیشگیری از آسیب دیدگی رباط زانو

بيشتر آسيب‌ها و صدمات به رباط‌های زانو غيرقابل پيشگيری است چون برخوردهای سخت و محکم بخشی ثابت از هر ورزشی است، مثل فوتبال و راگبی. ورزشکاران به خاطر حرکات فعال و شديدی مثل پريدن و چرخيدن که قسمت‌های مهم هر ورزشی هستند بيشتر در معرض خطر هستند.

  • به طور مداوم و با قاعده تمرين کنيد تا ترکيب خود را ثابت نگه داريد
  • قبل از شروع فعاليت، با نرمش بدنتان را گرم کنيد
  • زانو بند بسته و محافظ‌های مناسب بپوشيد
  • از تکنيک‌های مناسب برای فعاليت خود استفاده کنيد
  • کفش مناسب لايه دار به پا کنيد
  • روی سطوح مناسب تمرين کنيد

منبع:انجمن کاراته

Share →