دررفتگی زانو

ﻣﻨﻈﻮر از دررﻓﺘﮕﯽ زاﻧﻮ اﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ اﺳﺘﺨﻮان ھﺎی دﺧﯿﻞ در ﺷﮑﻞ ﮔﯿﺮی ﻣﻔﺼﻞ زاﻧﻮ از ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ آﻧﺎﺗﻮﻣﯿﮏ ﻧﺮﻣﺎل ﺧﻮد در ﻣﺤﻞ ﻣﻔﺼﻞ ﺧﺎرج ﺷﺪه وﺷﮑﻞ ﻣﻔﺼﻞ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﻨﺪ. اﺳﺘﺨﻮان ھﺎ در ﻣﺤﻞ ﻣﻔﺼﻞ ﺗﻮﺳﻂ رﺑﺎط ھﺎ ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ اﺗﺼﺎل دارﻧﺪ. در زاﻧﻮ ﻧﯿﺰ اﺳﺘﺨﻮن ھﺎی ﺳﺎق ( درﺷﺖ ﻧﯽ و ﻧﺎزک ﻧﯽ )ﺗﻮﺳﻂ ﭼﻨﺪﯾﻦ رﺑﺎط ﺑﻪ اﺳﺘﺨﻮان ران اﺗﺼﺎل دارﻧﺪ و اﯾﻦ رﺑﺎط ھﺎ ﺳﺒﺐ ﭘﺎﯾﺪاری ﻣﻔﺼﻞ زاﻧﻮ و ﺣﻔﻆ ﺷﮑﻞ و ﮐﺎرﮐﺮد آن ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ. در دررﻓﺘﮕﯽ زاﻧﻮ اﯾﻦرﺑﺎط ھﺎ ﭘﺎره ﺷﺪه واﺳﺘﺨﻮان ھﺎی ﺳﺎق ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﺳﺘﺨﻮان ران درﻣﺤﻞ ﻣﻔﺼﻞ زاﻧﻮ ﺟﺎﺑﺠﺎ ﺷﺪه و زاﻧﻮ دﭼﺎر ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺷﮑﻞ و ﻧﺎﭘﺎﯾﺪاری ﻣﯽ ﺷﻮد.

ﻋﻠل دررﻓﺗﮕﯽ زاﻧو

• دررﻓﺘﮕﯽ زاﻧﻮ ﻧﺎدر اﺳﺖ و ﻣﻌﻤﻮﻻ در زﻣﯿﻨﻪ ﺿﺮﺑﺎت ﺷﺪﯾﺪ وارده ﺑﻪ زاﻧﻮ رخ ﻣﯽدھﺪ.
• اﻓﺘﺎدن روی زاﻧﻮ از ﻋﻠﻞ ﻣﮫﻢ اﺳﺖ .
• ﺻﺪﻣﺎت ﻧﺎﺷﯽ از ﺗﺼﺎدﻓﺎت راﻧﻨﺪﮔﯽ ﻧﯿﺰ از ﻋﻠﻞ ﻣﮫﻢ اﺳﺖ .
• ﻣﻌﻤﻮﻻ اﻋﻤﺎل ﻧﯿﺮوی ﺷﺪﯾﺪ ﯾﺎ ﭘﺮ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ زاﻧﻮ ﺳﺒﺐ دررﻓﺘﮕﯽ آن ﻣﯽ ﺷﻮد.
• در زاﻧﻮی ﺟﺎﺑﺠﺎ ﺷﺪه ( در رﻓﺘﻪ ) اﻣﺘﺪاد ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﯿﻦ ران و ﺳﺎق از ﺑﯿﻦ ﻣﯽرود و زاﻧﻮ دﭼﺎر ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺷﮑﻞ ﺷﺪه اﺳﺖ.

ﺑﯾوﻣﮑﺎﻧﯾﮏ ورزﺷﯽ زانو

ﻣﮑﺎﻧﯿﺴﻢ آﺳﯿﺐ ﺑﻪ ﺳﺮ در ورزش ھﺎﯾﻤﺨﺘﻠﻒ ﻣﺘﻔﺎوت اﺳﺖ . ﻣﮑﺎﻧﯿﺴﻢ اﺣﺘﻤﺎلآﺳﯿﺐ دﯾﺪﮔﯽ ﺷﺎﻣﻞ ﻧﯿﺮوھﺎی ﻓﺸﺎرﻧﺪه ( اﺻﺎﺑﺖ ﺿﺮﺑﻪ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺳﺒﺐ آﺳﯿﺐ ﻣﻐﺰدر ﻣﺤﻞ ﻣﻮرد اﺻﺎﺑﺖ ﻧﺎﺷﯽ از ﻓﺸﺮده ﺷﺪن ﻣﻐﺰ درآن ﻧﺎﺣﯿﻪ ) ﯾﺎ ﻧﯿﺮویﮐﺸﺸﯽ وارده ﺑﻪ ﺳﺮ ( ﺳﺒﺐ آﺳﯿﺐ ﻣﻐﺰ در ﺳﻤﺖ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺟﮫﺖ ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪهﺳﺮ ) و ﯾﺎ ﻧﯿﺮوی ﭼﺮﺧﺸﯽ اﻋﻤﺎل ﺷﺪه روی ﺳﺮ ( ﻣﺜﻞ ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪن از روی ﻣﻮﺗﻮر وﻏﻠﺖ زدن ) . ﺗﻤﺎم ﻣﮑﺎﻧﯿﺴﻢ ھﺎی ذﮐﺮ ﺷﺪه ﺳﺒﺐ ﺗﻐﯿﯿﺮدرﺧﻮﻧﺮﺳﺎﻧﯽ – ﮐﺎرﮐﺮد و ﻧﯿﺎزﺑﻪ اﻧﺮژی ﻣﻨﺎطﻖ ﺧﺎﺻﯽ از ﻣﻐﺰ ﺷﺪه و ﺳﺒﺐ اﺧﺘﻼل ﻋﻤﻠﮑﺮد ﺑﺨﺶ ﺻﺪﻣﻪ دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ.

علائم در رفتگی زانو

معمولا بعد از در رفتن زاتو، این مفصل خودبخود در همان محل حادثه جا میفتد با این حال درد و ورم زانو معمولا از علائم ثابت دررفتگی زانو است. حرکت دادن زانو دردناک است و بیمار نمیتواند روی اندام آسیب دیده وزن بگذارد. در صورتیکه زانو در همان حال در رفته باقی بماند تغییر شکل مفصل به وضوح دیده میشود.

نکته مهم در دررفتگی زانو احتمال بالای آسیب رسیدن به عروق و اعصاب اطراف این مفصل است. عروق و اعصاب در حین عبور از پشت زانو به استخوان های دو طرف مفصل بسیار نزدیک هستند و در موقع دررفتگی و جابجا شدن استخوان ها این عروق و اعصاب بشدت تحت کشش یا فشار قرار میگیرند. کشیده شدن یا تحت فشار قرار گرفتن رگ میتواند موجب آسیب و انسداد آن شود که متعاقب آن خونرسانی به ساق مختل شده و ممکن است ساق یا پا سیاه شوند. تحت فشار قرار گرفتن یا کشیده شدن اعصاب اطراف زانو هم میتواند موجب فلج شدن آنها شده و حس و حرکت پا مختل شود. به همین خاطر در هر بیمار مشکوک به دررفتگی زانو پزشک معالج به دقت وضعیت عروق و اعصاب اطراف زانو را معاینه و بررسی میکند.

درمان در رفتگی مفصل زانو

در رفتگی زانو باید هر چه سریعتر جااندازی شود. برای جااندازی این مفصل معمولا نیاز به نیروی زیادی وجود ندارد و در بسیاری اوقات میتوان جااندازی را بدون نیاز به بیحسی یا بیهوشی انجام داد. گاهی اوقات به علت گیر کردن بافت ها در بین قطعات جابجا شده، جااندازی بسته موفقیت آمیز نیست. در این موارد با استفاده از جراحی، بافت ها به کنار رفته و جااندازی انجام میشود. در مواردی هم که دررفتگی باز باشد ( زخم پوستی به سطح مفصلی ارتباط داشته باشد) و یا آسیب شریانی نیاز به ترمیم داشته باشد عمل جراحی انجام میشود.

منبع:هنرهای رزمی,ایران ارتوپد

Share →