post_image

سندرم شلي بيش از حد مفاصل ( Hyperlaxity Joint Syndrome )

سندرم نرمي مفاصل را نمي توان جزو بيماريها تقسيم بندي نمود اما باعث ايجاد علائمي در افراد مي شود. البته برخي از بيماريها مثل سندرم اهلر دانلوس و سندرم مارفان با نرمي بيش از حد مفاصل ديده مي شوند كه بايد آنهارا با سندرم شلي بيش از حد مفاصل افتراق داد .

سندرم نرمی مفاصل یا سندرم شلی بیش از حد مفاصل ( Hyperlaxity Joint Syndrome )بیماریست که چندین فرم مختلف دارد از هر ۵۰۰۰ تولد در یک مورد دیده می شود.

از علايم سندرم شلي بيش از حد مفاصل ؛ صافي كف پا، خم شدن بيش از حد زانو به جلو و خم شدن بيش از حد انگشتان را مي توان نام برد.

اين افراد از دردهاي عضلاني و مفصلي مكرر و پراکنده شكايت دارند كه در بسياري از موارد باعث درمانهاي متعدد و گاهي غير ضروري مي شود. علايم ديگري نيز در اين افراد ديده مي شود كه به صورت حملات ناگهاني درد در قفسه سينه بمدت چند ثانيه، حملات ناگهاني اضطراب و طپش قلب را مي توان نام برد. در اين افراد حس عمقي مفاصل كمتر از ميزان طبيعي است و احتمال پيچ خوردگي مكرر مچ پا  و آسیب مینیسک زيادتر مي شود.

درمان:

استفاده از كفش مناسب و در صورت لزوم كفي مناسب كه مي تواند به كاهش درد زانو و كمر كمك كند.

ورزشهاي تقويتي عضلات از نوع   Stabilizatingمفيد است. ورزشهاي تعادلي براي بهتر كردن حس عمقي مفاصل نيز به اين بيماران كمك ميكند.

بايد توجه كرد كه در كودكان نيز بتدريج مقدار شلي مفصلي با افزايش سن كمتر مي شود .

اصول مراقبت از مفاصل  نيز بايد در اين افراد مراعات شود و از ورزشهايي كه به مفاصل فشار بيش از حد وارد مي كنند خودداري شود. خلاصه اي از اين موارد در اين وبلاگ آورده شده است.

صافی کف پا، خم شدن بیش از حد زانو به جلو، خم شدن بیش از حد انگشتان و شلی بیش از حد مفاصل علایم بروز نرمی مفاصل است.

عامل نرمی مفاصل

گروهی از دانشمندان می گویند نیروهای لغزنده که برای سطوح غضروفی بکار می روند سلولهای بافت را به تولید ملکول هایی وا می دارند که مفصل را نرم کرده از آن حفاظت می کنند.

مطالعه انجام شده، بخشی از تلاش های صورت گرفته برای رشد غضروف در آزمایشگاه است که قرار است برای تعویض غضروف صدمه دیده یا سطوح مفصلی بیمار به کار رود.

محققان نشان داده اند که نیروهای وارده بر غضروف سلول های کندروسیت موجود در آن را به تولید پروتئوگلیکان 4 وامی دارد. این یک گام مهم به سوی رشد بافت مفصل برای پیوند است.

پروتئوگلیکان نامی است که وجود اجزاء پروتئینی و پلی ساکاریدی را منعکس می کندو در واقع واحد ساختمانی بافت همبند در سراسر بدن است.

سلول های کندروسیت غضروف اشکال مختلفی از پروتئوگلیکان ها شامل انواعی که باعث نرمی غضروف می شوند، را می سازند. پروتئوگلیکان – 4 به داخل مایع مفصلی ترشح می شود تا سطوح غضروف را پوشانده و آن را نرم سازد.

منابع: سایت دکتر رئیسی و دکتر احدی

Share →