post_image

اشعه ایکس

اشعه X، نوعي پرتو الكترومغناطيس است كه قابليت عبور از بافتهاي مختلف بدن را – به ميزانهاي متفاوت – دارد. بعنوان مثال، از بافت ريه به آساني و از بافت استخوان به دشواري عبور مي‌كند. با وارد شدن اشعه X از يك طرف و ثبت اشعه عبور كرده از طرف ديگر بدن يا اعضاي بدن، مي‌توان تصويري از محتواي اعضا بدست آورد.

همچنين در انواعي از عكسبرداري با اشعه X، همانند آنژيوگرافي و عكسهاي سريال لوله گوارش، با كمك عكسهاي متوالي و متعدد، اطلاعاتي از ساختار و عملكرد برخي آنها بدست مي‌آيد و با كمك تزريق مواد حاجب، بررسي اين اعضا با سهولت و دقت بيشتري ميسر مي‌گردد.

استفاده از اشعه ایکس

استفاده از اشعه X در تصويربرداري، با افزايش آسيب‌پذيري سلولها و احتمال بروز بدخيمي همراه است. به همين دليل، در تهيه تصاوير راديوگرافي، همواره از حداقل ميزان اشعه لازم استفاده مي‌شود.

با رعايت حداقل اشعه تابيده شده و كاهش تعداد دفعات انجام راديوگرافي و محدود كردن آن به موارد ضروري، اين عمل با خطر خاصي همراه نخواهد بود. با اين حال، در كودكان و نوجوانان، همچنين در خانمهاي باردار، در صورت نياز به انجام راديوگرافي، رعايت برخي نكات ايمني نظير استفاده از پوشش مخصوص محافظ، الزامي است

پرتو ایکس

پرتو ایکس یا اشعه ایکس (اشعه رونتگن) نوعی از امواج الکترومغناطیس با طول موج حدود ۱۰ تا ۱۰-۲ آنگستروم است که در بلورشناسی و عکسبرداری از اعضای داخلی بدن و عکسبرداری از درون اشیای جامد و به عنوان یکی از روش‌های تست غیرمخرب در تشخیص نقص‌های وجود در اشیای ساخته شده (مثلاً در لوله‌هاو...) کاربرد دارد.

انواع پرتو ایکس

    پرتو ایکس تکفام (تک رنگ): پرتو ایکسی که فقط دارای یک [[طول موج]خاص است را پرتو ایکس تکفام می‌نامند.
پرتو ایکس سفید (پیوسته): پرتو ایکسی که تکفام نبوده و دارای طول موج‌هایی در بازهٔ λ۱ تا λ۲ است.

منبع:ویکی پدیا,عکس برداری با اشعه ایکس

Share →