پاره شدن رباط صلیبی قدامی در زانو میتواند بدون بروز هیچ مشکلی بوده و بیمار سال ها با آن زندگی کند و حتی از وجود آن اطلاع نداشته باشد. از طرف دیگر همین آسیب میتواند موجب بروز مشکلاتی برای بیمار شود که مهمترین آنها احساس ناپایداری و لقی مفصل زانو  است. زانو ممکن است هر چند وقت یکبار پیچ خورده و متورم و دردناک شود.

وقتی پارگی رباط صلیبی علامت دار شده و به درمان طبی جواب نمیدهد نیاز به عمل جراحی خواهد داشت. در این وضعیت مسلما مهمترین عوارضی که در صورت عدم درمان برای بیمار خواهد ماند همین عدم پایداری و پیچ خوردن مکرر و بدنبال آن تورم و درد است. در این حال هر بار که زانو پیچ میخورد ممکن است به مینیسک آسیب برسد. همین پیچ خوردگی های مکرر میتواند موجب آسیب به غضروف مفصلی شده و در بلند مدت زمینه ساز بروز آرتروز و ساییدگی مفصلی شود.

عمل جراحی بازسازی رباط صلیبی معمولا به روش آرتروسکوپی انجام میشود و مانند هر عمل جراحی دیگری ممکن است با عوارض احتمالی همراه باشد. گرچه احتمال بروز این عوارض کم بوده و جراحی در صورتیکه به درستی انجام شود در حدود 90 درصد موارد موفقیت آمیز است ولی در صورت بروز میتواند مشکلاتی را برای بیمار ایجاد کند. مهمترین این عوارض عفونت در محل جراحی و یا لخته شدن خون در وریدهای عمقی ساق است. مسلما در صورتیکه تکنیک مناسبی در حین جراحی استفاده نشود ممکن است عوارض متعددی ایجاد شود.

همچنین محدودیت حرکتی مفصل زانو و خشكي مفصل زانو میتواند به علت مشکلات تکنیکی در حین جراحی و یا به علت عدم انجام نرمش های طبی بعد از جراحی ایجاد شود. زانو درد و پارگی رباط کشکک و باقی ماندن ناپایداری هم میتوانند از دیگر عوارض احتمالی باشند.

عمل جراحی بازسازی رباط صلیبی قدامي معمولا به روش آرتروسکوپی انجام میشود. زمان عمل جراحی در حدود یک ساعت است. بعد از جراحی بیمار تا حدود یک هفته از یک بریس زانو استفاده میکند. پس از آن بریس را خارج کرده و با یک عصا و یا بدون عصا راه میرود. پس از آن نرمش های خاصی را برای بازپروری زانو انجام میدهد. برگشت بیمار به فعالیت های روزمره و ورزشی بتدریج است ولی میتوان گفت ایشان میتواند پس از حدودا سه ماه به فعالیت ورزشی که قبلا انجام میداده است بازگردد.

در بازسازی رباط صلیبی قدامی از روش های متعدد جراحی استفاده میشود. عمل جراحی ممکن است بصورت باز و یا با استفاده از آرتروسکوپ انجام شود. امروزه اکثر بازسازی های این رباط با استفاده از روش آرتروسکوپی صورت میگیرد. این روش در صورتیکه به درستی انجام شود نتایج درمانی بهتری دارد.

برای بازسازی رباط صلیبی قدامی از پیوند های مختلفی استفاده میشود که مهمترین آنها عبارتند از

  • رباط زیر کشکک
  • رباط چهارسر ران
  • رباط همسترینگ
  • استفاده از رباط آلوگرافت
  • رباط های سنتتیک

این که از چه رباطی در چه بیماری استفاده شود تا حدی بسته به وضعیت بیمار ( نوع آسیب و وضعیت سلامت عمومی بیمار ) و ترجیح و تجربه پزشک ارتوپد دارد. پزشک معالج سعی میکند بهترین نوع رباط پیوندی و بهترین نوع جراحی را برای بیمارش انجام دهد تا بسته به شرایط وی بهترین نتایج درمانی را بدست آورد.

منابع: ايران ارتوپد 1، ايران ارتوپد 2

Share →