post_image

پیچ خوردگی به آسیبی اطلاق می شود که در اثر چرخش یا کشش بیش ازحد معمول یک عضو در سطح مفصلی روی می دهد و کپسول اطراف مفصل و رباط های آن آسیب ببینند.خونریزی در اطراف یا داخل کپسول مفصلی منجر به ایجاد علائم ونشانه های زیر خواهد شد. پیچ خوردگی اغلب در قوزک پا و زانو روی می دهد و نباید به صورت ناشیانه با آن برخورد کرد. درمان و برخورد نادرست با این آسیب می تواند اختلال در کار عضو را برای تمام عمر به ارمغان بیاورد. در بعضی مواقع جهت اصلاح این نوع آسیب نیاز به عمل جراحی برای ترمیم پارگی ها وجود دارد.

پیچ‌خوردگی یا در اصلاح عامیانه رگ به رگ شدن (به انگلیسی: Sprain)‏ به هرگونه آسیب در ساختار رباطها گفته می‌شود. زمانی که ساختمانی مانند رباط، جامعیت ساختمانی خود را از دست بدهد از واژه اسپرین استفاده می‌گردد. رباطها(لیگامانها)عامل اتصال استخوانها در مفاصل هستند. مهمترین نقش رباطها در بدن، ایجاد ثبات و پایداری در مفصل است. رباطها و تاندونها ازنظر ساختمان بسیار مشابه‌اند، اما رباطها معمولاً نسبت به تاندونها پهن تر بوده و فیبرهای کلاژن در رباطها متراکم تر هستند

شدت آسیب

شدت آسیب‌ها سه درجه دارد که شامل:

درجه ۱:در این حالت میزان آسیب خفیف بوده و بی ثباتی در مفصل وجود ندارد.

درجه۲:به علت پارگی متوسطی که ایجاد شده‌است به میزانی بی ثباتی وجود دارد ولی زیاد نیست. خونریزی در مفصل دیده می‌شود.

درجه ۳:این حالت یعنی پارگی کامل است و معمولاً بی ثباتی در مفصل وجود دارد. خونریزی در مفصل شدیدتر است.

علل پیچ خوردگی

  • پیچ خوردگی، کشیده شدن ناگهانی رباطها و مفاصل.
  • ضربه به بدن.
  • درپی سقوط و زمین خوردن.

منبع:ویکی پدیا,دکتر مسعود عمادی

Share →