1_1

مقایسه روش های کاشت مو

مهمترین ویژگی عمل جراحی موفق کاشت مو این است که موهایی طبیعی و با تراکم مناسب به دست آید و هیچ گونه علامتی از عمل جراحی قابل مشاهده نباشد. پیشرفت های اخیر در تکنیک های پیوند مو، نقش بسزایی در به دست آوردن نتایج طبیعی تر داشته است. اکنون با استفاده از گرافت های کوچک تر می توان تعداد بیشتری مو را از ناحیه ی دهنده برداشت کرد و به ناحیه ی گیرنده انتقال داد.

در زمینه ی کاشت مو، دو تکنیک متمایز FIT و FUT وجود دارند. تفاوت اصلی بین این دو تکنیک در روشی است که طی آن فولیکول های مو از ناحیه ی دهنده برداشت می شوند. در روش FUT ، از تکنیک STRIP استفاده می شود، که طی آن یک نوار باریکی از پوست سر به همراه موهای آن از پشت سر برداشته می شود و متعاقبا فولیکول های مو از آن استخراج می شوند. با استفاده از تکنیک FIT واحدهای فولیکولی تکی، مستقیما از پوست سر برداشت می شوند.
ویژگی غالب هر دو روش کاشت مو، استخراج کوچک ترین گروه های طبیعی مو است که اصطلاحا واحدهای فولیکولی یا FU نام دارند. هر کدام از این واحدهای آناتومیکی شامل 1 تا 4 تار مو می شود. در هر دو روش FIT و FUT از این واحدهای طبیعی استفاده می شود.

روش برداشت مو، یکی از عوامل مهم و تعیین کننده در هر تکنیک کاشت مو است. هدف، استخراج هرچه بیشتر تعداد گرافت ها نیست. بلکه کیفیت ریشه های مو مهم است، چون نقش تعیین کننده ای در تولید ریشه در گرافت ها دارند.
در روش FIT، سایز سوزن مورد استفاده، نقش تعیین کننده ای دارد. انتخاب سایز مناسب، آسیب به ناحیه ی دهنده را به حداقل می رساند. به طور خلاصه، هر چه قدر از سوزن ظریف تری استفاده شود، آسیب کمتری به پوست ناحیه ی دهنده وارد می شود و اثر برداشت مو، کمتر قابل مشاهده خواهد بود. به این علت است که دکتر ... هرگز از سوزن های بیشتر از .95mm 0 استفاده نمی کند. پس از برداشت، ریشه های موهای انتخاب شده باید با احتیاط آماده شوند. قدم بعدی یعنی کاشت موها، در هر دو روش یکسان است.

ناحیه دهنده مو و ایجاد جای زخم

دو تکنیک استخراج FIT و FUT در کاشت مو از لحاظ جای زخم به جا مانده در ناحیه ی دهنده، متفاوت هستند. در روش استریپ یا FUT، یک جای زخم به صورت خط باریکی در پشت سر ایجاد می شود، در حالی که پس از انجام روش FIT، تنها جای زخم های بسیار کوچکی مانند نقطه های کوچک ایجاد می شود.
بنابراین، جای زخم ایجاد شده در ناحیه ی دهنده ی مو، معیاری برای افرادی است که می خواهند موهای خیلی کوتاهی داشته باشند. از آن جا که ایجاد جای زخم از فردی به فرد دیگر متفاوت است و همچنین بستگی زیادی به نوع و دفعات کاشت مو در گذشته و آینده دارد، برگزاری جلسات مشاوره ی کامل توسط جراح مو بسیار ضروری است. به منظور ایجاد حداقل جای زخم توسط روش FUT می توان برای بستن زخم، از روش تریکوفیتیک استفاده کرد.

میزان بقای واحدهای فولیکولی (گرافت ها)

همان طور که برای هر نوع درمان پزشکی، انجام آزمایشی آن روش و بررسی دقیق آن یک پیش نیاز است، در مورد استخراج فولیکول های مو طی جراحی کاشت مو نیز می توان ابتدا فولیکول های مو و میزان بقای آن ها را بررسی کرد.
گرافت های برداشت شده، نسبت به بی آبی، بسیار آسیب پذیر هستند. به علاوه ادامه ی متابولیسم سلولی می تواند منجر به نوعی سمیت خودی شود. به همین دلیل است که محیط و نحوه ی نگه داری واحدهای فولیکولی در زمان بین استخراج و کاشت آن ها، بسیار مهم است. واحدهای فولیکولی استخراج شده که قرار است پیوند زده شوند، در یک محلول فیزیولوژیک مشابه محیط بدن انسان نگه داری می شوند. این واحدهای فولیکولی هنگام بررسی زیر میکروسکوپ باید همواره مرطوب باشند.
به طور کلی، گرافت های استخراج شده کاشت مو به روش FIT بسیار حساس تر هستند، چون در تکنیک استخراج آن ها، بافت محافظ کمتری در اطراف فولیکول های مو قرار دارد. این امر تا حدودی باعث کاهش میزان بقای آن ها می شود. آسیب به فولیکول های سالم مو و در نتیجه تاثیر بر میزان بقای آن ها و همچنین میزان کمتر تولید ریشه، در هر دو تکنیک در صورتی که به روش بهینه انجام نشوند، امکان پذیر است. به همین دلیل انتخاب جراح متخصص موی مناسب معیاری تعیین کننده برای کسب موفقیت در هر روش کاشت مو است.

کاشت گرافت ها

حتی در صورتی که گرافت ها به صورت بهینه استخراج شوند، اما هنوز ممکن است طی کاشت، به آن ها آسیب برسد. در این صورت تعداد کمتری از گرافت ها در نهایت ریشه خواهند کرد. این اتفاق زمانی خواهد افتاد که جراح مو و تیم همکارش، از تجربه و مهارت و تخصص کافی برخوردار نباشند. جراح باید دارای مهارت کافی برای کار با استانداردهای بالای زیبایی شناسی کار کند. این امر موجب می شود که جراح قادر باشد تعداد صحیحی از گرافت ها را در محل صحیح با توجه به اصول زیبایی شناختی پیوند دهد و در نتیجه به تراکم مناسبی از مو با ظاهری کاملا طبیعی دست یابد. این امر در مورد تمام موهای سر (هرچند تمرکز بر روی خط رویش مو است)، عمق و زاویه ی مناسب برش های ایجاد شده برای تعیین این که موهای فرد در آینده چه ظاهری خواهند داشت، از اهمیت حیاتی برخوردار است.

برش های ایجاد شده در ناحیه ی گیرنده که قرار است موهای استخراج شده و آماده سازی شده در آن ها قرار داده شوند، نیز نقش مهمی در هر تکنیک کاشت مو دارند. برای ایجاد برش ها بهتر است از تیغ یا چاقوهایی استفاده شود که سازگار با خود فرد یا به اصطلاح سفارشی باشد. با استفاده از این چاقو یا تیغ های مخصوص، جراح می تواند عمق، طول، و زاویه ی برش ها را با جهت رویش موی فرد هماهنگ کند. برش های مناسب همچنین به اتصال گرافت ها به رگ های خونی و اعصاب کمک می کنند که تاثیر زیادی بر میزان بقای آن ها دارد و باعث می شود که موهای کاشته شده طبیعی جلوه کنند.

تعداد گرافت ها و تراکم آن ها

بسته به اندازه ی ناحیه ی تحت درمان، به طور کلی 1000تا 5000 واحد فولیکولی مورد نیاز است. در مواردی که کاشت مو تحت شرایط ایده آل انجام شود، هر دو تکنیک استخراج، می توانند نتایج خیلی خوبی ارائه دهند. توسط هر دو تکنیک می توان به تراکم مورد نظر از مو (30 تا90 واحد فولیکولی در هر سانتی متر مربع) رسید.

بهبودی

میزان دردی که فرد حس می کند، بستگی به میزان حساسیت او به درد دارد. عمل کاشت مو تحت بی حسی موضعی انجام می گیرد و به همین دلیل به طور کلی هیچ دردی حس نمی شود. یکی از تاثیرات بی حسی موضعی هنگام استفاده از تکنیک FUT، احساس تنش در ناحیه ی پوست سر است. به هر حال این احساس معمولا بسیار جزئی است و پس از چند روز برطرف می شود. بهبودی پس از تکنیک FIT سریع تر از تکنیک FUT حاصل می شود و معمولا فاقد درد است. احساس بی حسی موقت که طی روش FUT ایجاد شده و پس از چند ماه برطرف می شود، در روش FIT اتفاق نمی افتد.
تورم در ناحیه ی کاشت مو و یا احتمالا در اطراف پیشانی و چشم ها بستگی به عواملی چون تراکم واحدهای فولیکولی، اندازه ی ناحیه ی تحت درمان و تعداد ریشه های کاشته شده ی مو دارد. این علایم در هر دو روش ایجاد می شود و طی 6 تا 8 روز برطرف می شود

 

از سری مطالب پزشکی عمومی و غیر تخصصی سایت (اطلاعات  عمومی و غیر تخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت  و اطلاعات عمومی پزشکی بازدیدکنندگان)