برجسته کردن لب در بعضی افراد برجسته کردن لبهای نازک به خصوص لب بالا باعث زیباتر شدن وشادابی صورت می شود.

به چند روش این عمل انجام می شود:

 1-تزریق ژل های هیالورونیک اسید که هیچ گونه ضرری برای بافت لب ندارد وبعد از حدود 6 ماه الی 1 سال تاثیر آن از بین می رود.

 2-روش جراحی که از پشت لب یعنی از قسمت داخلی لب در داخل دهان به صورت" وی وای" پلاستی انجام می شود وباعث برجسته شدن لب می شود.

 3-استفاده از پروتز لب می باشد که از جنس گورتکس می باشد ودارای استاندارد اف دی ای آمریکا است وتحت بی حسی موضعی با برش بسیار کوچک در کنار لب در داخل بافت لب گذاشته می شود این پروتز دائمی است و در صورت عدم تمایل بیمار، می توان آن را در هر زمان از لب خارج کرد.

 4-استفاده از درمافت گرافت می باشد.در این روش از زیر پوست محلی که جای زخم روی بدن است( مثلاً از روی شکم ،محل سزارین یا محل جراحی آپاندیس ویا از کنار پا) قسمتی از بافت زیر جلد همراه با چربی برداشته می شود و به صورت یک رشته درآورده می شود ومثل یک پروتز در داخل لب کار گذاشته می شود . این روش حدود 3 الی 4 سال دوام دارد وحسن آن این است که از هیچ گونه بافت خارجی استفاده نمی شود. در پایان برای کسانی که علاقمند به این کار هستند توصیه می شود ابتدا از ژل های موقتی که عارضه ای برای لب ندارد استفاده کنند و در صورت تمایل و احساس رضایت از فرم لب بعد از 6 ماه می توانند از پروتز دائمی استفاده کنند.

جراحی چگونه انجام می شود؟

برای قرار دادن پروتز، قسمت داخلی لب برش داده شده و در لابه لای عضلات لب تونل ایجاد می شود. سپس پروتز را داخل این تونل می گذارند.

این جراحی هم با بیهوشی عمومی و هم با بی حسی موضعی قابل انجام است. اگر فضا و تونل ایجاد شده در لب مناسب نباشد، احتمال جابه جایی زودرس پروتز وجود دارد، اما در بلندمدت بعد از تشکیل کپسول به دور پروتز معمولا دیگر جابه جایی صورت نمی گیرد.

همچنین با افزایش سن، شل شدن نسبی عضلات و افتادگی لب ها ممکن است پروتز باعث بد فرمی لب شود. در مورد احتمال حساسیت نیز باید گفت که حساسیت نسبت به سیلیکون خیلی کم است، اما احتمال آن وجود دارد.

اگر هم فرد از گذاشتن پروتز پشیمان شود، می تواند آن را خارج کند، اما باید بداند که مقداری تخریب بافتی خواهد داشت، زیرا حین باز کردن فضا برای گذاشتن پروتز تخریب نسبی بافت صورت می گیرد و موقع برداشتن پروتز نیز خارج کردن کپسول تشکیل شده در اطراف پروتز خود باعث درجاتی از بدشکلی لب می شود.

 درد و ورم آن چقدر است؟

پروتز لب اگر عارضه ای ایجاد نکند، یک روش دائمی برای حجم دهی به شمار می آید، اما معمولا به علت عوارض و نتایج غیرمترقبه ای که ممکن است اتفاق بیفتد، بیمار خواهان درآوردن آن می شود. در غیر این صورت اگر عارضه ای ایجاد نشود و بیمار راضی باشد، نیازی به در آوردن آن وجود ندارد.

لازم به ذکر است که هر نوع دستکاری در لب با درد و ورم همراه است، اما این حالت ها موقتی هستند. در واقع درد این جراحی خفیف و ورم آن نسبتا شدید است که معمولا تورم اولیه، طی یک تا سه هفته از بین می رود.

استفاده از نخ گورتکس نیز برای حجم دهی به لب تقریبا با همین روش جراحی انجام می شود، اما معایب کمتری نسبت به پروتزهای سیلیکونی دارد، گرچه این روش نیز عوارض خاص خود را دارد.

خطرات و عوارض اعمال جراحی برجسته سازی لب ها چیست؟

ـ ببینید؛ مطالعات متعددی نشان داده اند که برجسته سازی لب ها با چربی به صورت پیوند چربی یکی از بهترین روش های تقریبا دایمی و مناسب است اما باید از برجسته کردن بیشتر از حد با این روش پرهیز کرد، چرا که نتایج ظاهری بسیار ناخوشایندی را ایجاد می کند. از عوارض تزریق چربی می توان به ایجاد برجستگی های دانه دانه و نیز فرورفتگی ها اشاره کرد. عوارض مهم که گاه ممکن است روی دهند شامل قرمزی، تورم، خارش در محل تزریق و یا خون ریزی، حرکت پروتزها یا خارج شدن پروتزها از قسمتی از لب است. البته در اکثر موارد تورم و کبودی ها ظرف چند روز تا یک هفته بهبود می یابند. بعضی از بیماران به مصرف بی حس کننده های موضعی نظیر لیدوکایین حساسیت دارند. در موارد بروز حساسیت آلرژیک به قسمت های حساسیتی کلاژن، از تزریق کلاژن باید پرهیز کرد. البته احتمال بروز عوارض ناخواسته دیگری نیز وجود دارد که شامل ایجاد زخم، بروز اختلالات انعقادی خون، عفونت و ایجاد بافت اسکار در لب ها است. در بیمارانی که دیابت، لوپوس یا بیماری های بافت هم بند دارند یا در بیمارانی که فشارخون شدید و غیر کنترل شده یا عفونت های راجعه تبخال یا تبخال فعال دارند، برجسته سازی لب ها انجام نمی شود. همین طور در افراد سیگاری به دلیل آنکه روند ترمیم زخم کندتری دارند، انتظار بروز عوارض بیشتر است.

29754.jpgقلوه-ای-کردن-لب-فقط-با-خالی-کردن-قرص-ویتامین-ای-روی-لبها

اقدامات قبل از عمل بزرگ کردن لبها

لطفا از خوردن آسپرین یا مواد حاوی آسپرین یا ایبوپروفن تا یک هفته قبل از عمل و 2 هفته بعد از عمل خوددار فرمائید. برای آگاهی از لیست کامل داروهایی که نباید قبل از عمل مصرف کنید به قسمت «لیست داروها» مراجعه کنید. اگر دارویی مصرف می کنید که روی گردش خون و خونریزی تأثیر می گذارد سریعا به پزشک خود اطلاع دهید.

لطفا از کشیدن مواد مخدر و مصرف الکل یک هفته قبل از عمل و 3 هفته بعد از عمل خودداری کنید. اگر مصرف این دو را متوقف نکنید، بهبودی زخم ها به تعویق می افتد و قرمزی پوست و سایر اختلالات باقی می مانند.

لطفا ما را در جریان تمام سوابق پزشکی و درمانی خود قرار دهید. در قرار ملاقات قبل از عمل پرستار شما را در جریان داروهایی که باید در روز عمل با یک جرعه آب مصرف کنید قرار می دهد. اگر سابقه زخم سرد cold sore (تب خال) دارید حتما به ما بگویید.

در قرار ملاقات پیش از عملتان به شما نسخه ای داده می شود که در آن آنتی بیوتیک های خوراکی، پماد آنتی بیوتیکی چشم (در صورت داشتن عمل پلک) و داروهای مسکن درد وجود دارد. لطفا داروهای این نسخه را قبل از رفتن به اتاق عمل فراهم کنید تا بعد از خاتمه عمل و بازگشت به خانه آنها را آماده داشته باشید.

بایدویتامین C (اسید اسکوربیک) را قبل و بعد از عمل مصرف نمائید.

نباید از بعد از نیمه شب روز قبل از عمل چیزی بخورید یا بیاشامید. مگر اینکه پزشک خلاف این را برای شما تجویز نماید. بهتر است پیش از عمل دندانهایتان را بشوئید. در صورت عمل نکردن به هر یک از موارد مذکور عمل شما لغو خواهد شد.

از سری مطالب پزشکی عمومی و غیر تخصصی سایت (اطلاعات  عمومی و غیر تخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت  و اطلاعات عمومی پزشکی بازدیدکنندگان)