بینی استخوانی

بینی با برآمدگی مشخص بر روی پل، که گاهی بینی رومی یا کج یا بینی استخوانی هم نامیده می‌شود و می‌تواند دیگر اجزاء چهره را نیز تحت‌الشعاع قرار دهد. کوچک کردن یا برداشتن برآمدگی بینی استخوانی ـ یا قوز پشتی بینی ـ بخش لاینفکی از جراحی زیبایی بینی افرادی است که برآمدگی‌های بزرگ بر روی بینی دارند.
علت ها و دلایل داشتن بینی استخوانی
غالباً عوامل ژنتیک در شکل گرفتن بینی استخوانی نقش دارند؛ داشتن بینی استخوانی و قوز بزرگ بینی عموماً خصیصه‌ای خانوادگی است. با این وجود، آسیب دیدن بینی، مانند شکستگی، در پدیدار شدن یک برآمدگی مشخص بر روی بینی بی‌تأثیر نیست. در برخی موارد، صدمه‌ی وارد شده به بینی در اوان کودکی ممکن است زمانی خود را نشان دهد که دومین جهش رشد بینی در دوران نوجوانی شروع می‌شود.

آیا خنده و حرکات صورت بر شکل بینی تاثیر می گذارد؟

عضلات متعددی در بینی و صورت وجود دارند که در هنگام ابراز احساسات مانند خنده موجب حرکت دادن نوک بینی به سمت پایین می شوند. روش های جراحی گوناگونی برای مقابله با افت بینی وجود دارد. امروزه سعی بر این است که از روش هایی که متکی بر افزایش بافت ها ( بجای برداشتن و کم کردن بافت ها) است در جلوگیری از روند افت بینی استفاده شود.
بدین ترتیب که بافت هایی که از قسمت های اضافی و ناهنجار بینی برداشته می شوند، در محل مناسب در قسمت های دیگری از بینی مورد استفاده قرار می گیرند تا در درازمدت، حمایت اسکلتی بینی بطور مطلوب تری حفظ شود و بینی دچار فروافتادگی پس از گذشت زمان نشود. یک نمونه از کاربرد این روش ها، برداشتن قطعه ای باریک از غضروف تیغه بینی و جاگذاری آن به عنوان ستون و پایه حمایتی بینی در پایین ترین قسمت بینی است.
رواج روش های راینوپلاستی تقویتی که متکی بر تقویت حمایت بافت های بینی است، نقطه عطفی درتکامل روشهای مدرن جراحی پلاستیک بینی است. بیشتر عوارض طولانی مدت تنفسی و زیبایی از کاهش بیش از حد بافت های بینی ویا دستکاری های بیش از اندازه روی بافت های بینی ناشی می شود. تغییر شکل و زیبا ساختن بینی از طریق افزایش بافت بجای کاهش، یک راه منطقی جلوگیری از این گونه عوارض است.

 

timthumb

حد و مرز کوچک نمودن بینی در جراحی بینی:

بطور قطع این حد و مرز وجود دارد. نکات زیر مطلب را بهتر روشن می کند:
نخست آن که زیبایی لزوما به معنای کوچکی نیست بلکه زیبایی بینی درگرو تناسب قسمت های مختلف بینی با هم و نیز تناسب کل بینی با قسمت های مختلف چهره است. هدف جراحی زیبایی بینی زیباتر به نظر رسیدن چهره است نه صرفا کوچک کردن بینی. چه بسیار بینی هایی که با وجود اندازه های بسیار کوچک نه تنها بر زیبایی چهره نیفزوده اند بلکه تناسب قبلی را هم از بین برده اند.
دوم آن که نوع بافت های بینی فاکتور محدود کننده ای در جراحی بینی است. بینی های با پوست ضخیم و بافت غضروفی ناچیز بارزترین نمونه تاثیر بافت بینی بر نتیجه عمل است. این بینی ها تمایل دارند در مقابل تلاش جراح برای زیبایی مقاومت کنند و با ضخامت پوست ظرافت های بینی را کم کنند. این هنر، دانش و تجربه جراح است که باید در چنین تنگناهایی بر محدودیت های بافتی فائق آید.
سوم آن که کوچک شدن بینی تا حدی مطلوب است که عملکرد تنفسی بینی به مخاطره نیفتد. کاهش بیش از حد اندازه سوراخ های بینی وبرداشته شدن بیش از اندازه بافت های استخوانی، غضروفی و پوست، ممکن است سلامت فرد را بخاطر از دست دادن مسیر تنفسی بینی با مشکلات جدی مواجه سازد. جراح بینی با ارزیابی دقیق وضعیت داخل بینی پیش از جراحی، با پیش بینی بسیاری از احتمالات، می تواند ریسک عوارض تنفسی را به حداقل برساند.

منظور از عملکردهاي بيني چيست؟

بيني يکي از مهمترين اعضاي بدن در نگهداري سلامت فرد و حفظ ساير اعضاء است. بيني داراي فيزيولوژي بسيار پيچيده اي است. وظايف اساسي بيني شامل ايجاد راه هوايي، حس بويايي، تنظيم دما، تنظيم رطوبت، تصفيه ذرات هوا و نقش در تکلم است. مهمترين عملکرد بيني ايجاد راه هوايي براي تنفس طبيعي است.

بي توجهي به اين عملکردهاي ارزشمند حياتي چه علائم و عواقبي را در پي خواهد داشت؟

اختلال در عملکردهاي حياتي بيني عواقب ناگواري در سلامت و زندگي افراد و جامعه برجا خواهد گذاشت. تنفس حياتي ترين عملکرد زندگي است که نتيجه آن رسيدن اکسيژن به بافت هاي بدن است. بي حالي، خواب آلودگي، کسالت، بي حوصلگي و عصبي بودن ممکن است در اثر اختلال تنفسي بيني پديد آيد. محروميت از تنفس بيني، خشکي مجاري تنفسي و ضعف سيستم دفاعي آن را در پي خواهد داشت. گرفتگي بيني اغلب سبب بروز مشکلاتي در ساير ساختمان هاي وابسته مانند درد سينوسي، سردرد يا احساس پري، سنگيني و فشار در ناحيه سر و صورت مي شود. اختلال بويايي، احساس سرما خوردگي طولاني، خرخر و مشکلات تنفسي حين خواب از علائم ديگر اختلال عملکرد بيني است.

جراحي هاي بيني با چه اهدافي انجام مي گيرد؟

بايد گفت جراحي هاي بيني با اهداف متعددي انجام مي شود که مي توان آنها را به دو دسته کلي تقسيم کرد:
-دسته اول جراحي هايي هستند که در جهت اصلاح عملکرد بيني انجام مي شوند و بطور عمده اصلاح انحراف تيغه مياني بيني را شامل مي شود. مشکلات ديگري مانند پوليپ و تورم بافت هاي داخل بيني نيز ممکن است نيازمند جراحي هاي پيچيده تري باشد که در بسياري از موارد مستلزم استفاده از روش هاي اندوسکوپيک است.
-دسته دوم جراحي هايي با هدف تغيير شکل خارجي بيني و زيبايي است که به جراحي پلاستيک بيني يا راينو پلاستي معروف است.

از سری مطالب پزشکی عمومی و غیر تخصصی سایت (اطلاعات  عمومی و غیر تخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت  و اطلاعات عمومی پزشکی بازدیدکنندگان)